oke, de opdracht is om meer te gaan schrijven en minder in discussie te gaan met mensen, want als ik de dingen van me afschrijf, hoef ik er niet meer over na te denken, terwijl wanneer ik in discussie ga, ik door en door en door denk.
hoe is het mogelijk dat net wanneer je god of het idee god weer een kleine kans wil geven dat er van alles tegen jou gezegd wordt ten name van god wat gewoon absoluut niet kan kloppen.
forever alone, perpetuated by "god". ik neem aan dat u niet zo bent, god. als u er bent, bent u niet zo. u zou mij dan oke vinden, u zou zien dat ik zo mn best doe. u zou zien dat ik gewoon mnzelf wil zijn. u zou zien dat ik alleen maar geaccepteerd wil worden. u zou zien dat ik de waarheid in alle goedheid wil weten. u zou zien hoe hard ik vecht voor rechtvaardigheid en begrip. u zou zien hoe dat allemaal mislukt. dat zou u niks uitmaken, want als u er bent, vind u mij prima, zoals ik ben, met alle beschadigingen en alle tegenstrijd.
en zo moet ik ook tegenover een ander staan. maar ik ben god niet, ik ben ...! sinds wanneer moet je jou gevoelens en gedachtens verbergen van een ander om waardig christen te zijn? geen een persoon is waardig, en allen zijn waardig. geen een verdient gods liefde meer dan een ander. er zijn geen maatstaven voor gods liefde. de grootste weldoener, het slimste persoon met de meeste kennis, of het meest nederige dienaar, allemaal zijn niet beter dan een mier met een appel op zijn rug voor god.
kapsones neem je niet mee naar de hemel wanneer jij overlijdt. je ziel is wat overblijft en die valt niet door jezelf of een ander te oordelen.
wanneer mensen dit zouden begrijpen, zouden wij met zn allen een stuk relaxter zijn! FIN