manuela ik denk aan jou

ik heb net te horen gekregen dat een oude vriendin van mij overleden is een hele tijd terug. ik was echt geschokt en heb nog steeds gedachtes die door mij heen gaan dat diegene die dat verteld heeft aan mij moet liegen. manuela was een vrouw die altijd in iedereen geloofde en ervoor je was wanneer niemand anders dat was. manuela had ook heel veel angsten maar was dan niet bang om die met mij te delen. wij hebben hele gekke dingen meegemaakt samen die niemand anders behalve zij zou kunnen begrijpen. en nu hoor ik dat zij er niet meer is. ik heb haar voor het laatst plusmin 4 jaar terug gezien. het is kort daarna dat zij verdronken is. nu ik haar nooit meer tegen zal moggen komen, mis ik haar heel erg en wil ik haar terug hier op aarde. manuela, je bent zo mooi en slim. ik weet dat jij het had begrepen als ik diegene zou vervloeken die jou dit heeft aangedaan, maar dat wil je niet.jij bent zo'n bijzonder persoon en was maar zo kort hier. sorry, dat ik jou niet kon lezen die dag dat ik je weer tegen kwam na zoveel tijd, dan was ik met jou weggevlucht, dan waren we naar de zon gegaan. ik weet niet wat ik moet doen met het gedachte dat je hier niet meer rondloopt. herriner je nog dat we een ladder naar boven klommen in de graansilo en dat we ons rot moesten lachen? zo ga ik aan jou denken. aan die plek tussen hier en nergens waar er zoveel gebeurt dat je pas kan begrijpen wanneer je niets begrijpt.